بسم الله الرحمن الرحیم
مدیر محترم پایگاه استاد گرانقدر جناب آقای سپهری روز گذشته با مراجعه به سایت محترم سرای خوشنویسان که اکنون به عنوان پناه و دادخواه خوشنویسان و هنرمندان به ایفای نقش اصلی وکلیدی خود می‌پردازد- متأسفانه با مقاله‌ای به نام (ضرورت بازنگری در اساسنامه انجمن خوشنویسان ایران) برخورد نمودم، با مطالعه مقاله‌ی مزبور که دارای انسجام و پرداخت لازم نبوده و پنداری، نویسنده‌ی ناآگاه- اساسنامه انجمن خوشنویسان را روبروی خود قرار داده و گهگاه ناخنکی به یکی از ماده‌ها آن زده و بعد بسیار ناشیانه به اتصال آن، آنهم با الفاظی که بار معنایی لازم را نداشته می‌پردازد! و نهایتاً ناشیانه مقصود و منظور خود را آشکار می‌نماید، متأسفانه سایت مورد عنایت و وثوق جامعه خوشنویسان ایران زیر سئوال رفته که مگر مقاله‌هائی از این دست قبل از فرستادن بر روی سایت-خوانده و تحلیل نمی‌شود؟- در جای‌جای این مقاله نارس و کال از کلمه (فراملی) استفاده می‌شود-
باید گفت- لزوم تکرار این کلمه دهان پرکن در مقطع کنونی تا چه اندازه ضرورت دارد؟ و آیا انجمنی که به شدت مورد تاخت وتاز حرامیان و نااهلانِ بی بنیاد قرار گرفته است- با مسائلی مهمتر، روبرو و درگیر نیست؟ به سادگی می‌توان دریافت که نویسنده نیز متوجه این قسمت از نامه نگردیده و درک ننموده است- زیرا که سواد نویسنده بسیار فروتر از مطلب مورد نظراست و خود مطلب احتمالاً قسمتی از مقاله‌ی دیگر بوده است که ادبیاتش با متن نامه هم‌خوان نیست: (بروز پیچیدگی شناختی! پذیرش یک فرهنگ عمومی! سریعاً یادگرفتن و یاد نگرفتن! و شایستگی لازم برای مدیریت تفاوت‌های فرهنگی! در خارج از کشور! عبارتند از: مهارت میان فردی! تسلط به زبان خارجی) و الی آخر... که نشانی از مفهومی رسا و روشن ندارد و مرور آن تا به آخر باعث تأثر بسیار خواننده می‌شود- ساده‌اندیشی متمرکز در نامه بسیار عذاب‌آور است- زیرا در وانفسائی که امروز بی‌بنیادان بر انجمن تحمیل نموده‌ و البته شکست خورده‌اند، کسی به دنبال مدینه‌ی فاضله نمی‌گردد- و از کلمه فراملی مانند نقل و نبات استفاده نمی‌کند- نویسنده در جائی از نامه نشان می‌دهد که بدبختی از بیخ نیز عرب است بخوانید: حال با نظر به این مطالب این پرسش مطرح می‌شود آیا با توجه به گستره فعالیت فراملی انجمن و شاخص‌های که در اساسنامه برای بالاترین مقام اجرائی انجمن و شرایط مبهم جذب کادر اجرائی! می‌توان وظایف تعیین شده در اساسنامه را با جذب افرادی که تاکنون در مدیریت و کادر اجرائی! سپس نابخردانه پرانتز باز کرده (خارک و نوبنیاد) بکارگرفته شده به انجام رساند؟- آیا مطلب مفهوم است؟- خدایا بزرگی از آن توست- ولی مگر می‌شود فردی به جائی از زوال عقل و کج فهمی تنزل یابد که خارک و نوبنیاد را در کنارهم- در پرانتز قرار داده و حکم براند؟ یا مگر می‌شود انجمن خوشنویسان ایران- انجمن قانون مدار و محبوب کنونی را با عده‌ای بی سروپا و بی‌بنیاد که از حیثیت و وقار خوشنویسان سوءاستفاده نموده در کنار هم قرار داد؟ و شروع به بلغور کلماتی نامفهوم و بی‌سروته نمود؟ باید عرض کنم اینجانب به هیچ عنوان قصد نقد این به اصطلاح مقاله! را نداشته و خدا می‌داند که ابداً تصور نمی‌کردم که بتوانم جوابی به این هجویه پوچ و بی‌هدف که از ذهن و ضمیری تازه بر خواسته و تازه دنیا دیده نشأت گرفته است، بدهم- اما به هر حال دوستان هنرمندان و صاحبان انجمن می‌باید دستها و قلمهای فشل- ناپاک و بی‌بنیاد را بشناسند- برگردیم نامه را تمام کنم اما خالی از لطف نیست که در پایان به انتهای این ملغمه نیز اشاره‌ای کنیم این قسمت اوج ناتوانی و عدم درک، در بیان مطالبی موهوم و غلط و بنیاد گسیخته را می‌رساند که خود تجزیه تحلیل فرمائید: نادیده گرفتن مصلحت فردی!!! و توجه بیش از حد به معنویت!!! و مصلحت جمعی!!! به فرهنگ و هنر در اساسنامه سبب گردیده اعضای شورای عالی و مدیریت اجرائی و کارکنان به رفتار سیاسی بگرایند!!! دو طیف متخاصم انجمن حاصل ناکارآمدی مدیریتی است که شرایط لازم برای تصدی مدیریت فرهنگی- هنری در حوزه فراملی را نداشته است- بالاخره معلوم نیست که این‌همه پارادوکس و روده‌درازی از چیست تا اینجا متوجه می‌شویم که انجمن به حساب این نابغه‌ی دهر دارای دو طیف متخاصم است!! زیرا هنوز چون لاروی در داخل پیله متوجه قضیه نشده است که دو طیف متخاصم دریافت سخیف ودرک پائین از تحولات موجود است! در ادامه: زیرا اگر می‌داشت با تمهیداتی می‌توانست زمینه ارتقای جایگاه اجتماعی و اقتصادی و سیاسی هنرمندان خوشنویس و اعضای خود را فراهم کنند- استفاده ازکلمه تمهیدات نیز عجب حکایتی دارد! احتمالاً شما کاشف بزرگ قرن هستید وتوانسته‌اید آب و روغن را با هم ترکیب کنید و در اینجا نیز تمهید اشاره شده قابل اجراست! و در انتها:‌ و جلوی این همه بی‌حرمتی‌ها و بی‌احترامی دو طیف! را بگیرند و از گسترش تنگ نظری و محدوداندیشی افرادی که فاقد شهامت اخلاقی و عزم راسخ بوده جلوگیری نمایند. آفرین! نسخه‌ای که پیچیدید بسیارکارگشاست! شهامت اخلاقی را هم افاضه فرمودید از شما باید یاد گرفت همانجائی که از دو سایت با دو نام غلامحسن بختیاری و ب نقدی در عرضه یک مقاله (با کارناوالی از کلمات بی‌سر و ته) بهره می‌برید- درود به این همه صداقت و شهامت.... السلام علینا و علی عبادالله الصالحین

منبع: سرای خوشنویسان